Przydatne informacje - farba na rdzę, farby dwuskładnikowe

Farby dwuskładnikowe - farba na rdzę

Wybór właściwego systemu malarskiego

Istotną sprawą przy doborze systemu farb dwuskładnikowych jest określenie charakteru prac antykorozyjnych. Prace malarskie mogą być prowadzone na nowej konstrukcji lub może to być renowacja starych powłok. Dobór systemów na nowe konstrukcje pozwala na zastosowanie szerszego wachlarza produktów. Renowacje prowadzone są zazwyczaj na miejscu usytuowania obiektu, co często powoduje ograniczenia w sposobie przygotowania podłoża do metod ręcznych. Odpowiednio dobrana i zastosowana farba na rdzę uchroni konstrukcję przed korozją.

Wymusza to stosowanie farb gruntujących tolerujących gorzej przygotowane podłoże.

Pamiętać należy również, że nie wszystkie farby mogą być nakładane „na siebie”.

 

Zapraszamy także do zapoznania się z podobnymi produktami także w zakresie farb antykorozyjnych:

 

Wybór systemu malarskiego należy zacząć od określenia w jakich warunkach dana konstrukcja będzie eksploatowana. Należy uwzględnić również takie czynniki jak: temperaturę, wilgotność, odporność na promieniowanie UV, możliwość uszkodzeń mechanicznych czy działanie substancji chemicznych. Określenie agresywności środowiska wpływa m.in. na rodzaj zastosowanych farb, grubość systemu oraz stopień przygotowania podłoża. Wraz ze wzrostem agresywności środowiska wzrastają wymagania dotyczące przygotowania podłoża.

 

Kategorie agresywności środowiska określaj norma PN-EN ISO 12944

Kategorie korozyjności

Przykłady środowisk

na zewnątrz

wewnątrz

C1 bardzo mała

 

Pomieszczenia z czystą atmosferą

C2 mała

Tereny wiejskie

Pomieszczenia w których może wystąpić kondensacja

C3 średnia

Atmosfery średnio zanieczyszczone tlenkiem siarki, obszary przybrzeżne o małym zasoleniu

Pomieszczenia produkcyjne do dużej wilgotności i umiarkowanym zanieczyszczeniu

C4 duża

Obszary przemysłowe i obszary przybrzeżne o średnim zasoleniu

Zakłady chemiczne

C5-I bardzo duża (przemysłowa)

Obszary przemysłowe o dużej wilgotności i agresywnej atmosferze

Budowle z prawie ciągłą kondensacją i dużym zanieczyszczeniem

C5-M bardzo duża (morska)

Obszary przybrzeżne i oddalone od brzegu w głąb morza o dużym, zasoleniu

Budowle z prawie ciągłą kondensacją i dużym zanieczyszczeniem

 

 

Kategorie korozyjności wody oraz gruntu według normy PN-EN ISO 12944:

Im1 - woda słodka

Im2 - woda morska lub lekko zasolona

Im3grunt

 

Norma PN-EN ISO 12944 określa również 3 okresy trwałości:

KRÓTKI L od 2 do 5 lat

ŚREDNI M od 5 do 15 lat

DŁUGI H ponad 15 lat

 

Przygotowanie podłoża

 Bardzo ważnym czynnikiem wpływającym na trwałość i skuteczność systemu malarskiego jest przygotowanie podłoża. Powierzchnie można czyścić metodami:

  •  ręczno-mechanicznie i ręcznie, 
  • strumieniowo-ściernie,  
  • płomieniowo, 
  •  chemicznie, 
  • wodą pod bardzo wysokim ciśnieniem,  

 

 Bardzo wiele norm określa stopień przygotowania podłoża. Poniżej najczęściej spotykane dla powierzchni stalowych:

 Sa – obróbka strumieniowo-ścierna:

 Sa 1 – zgrubna obróbka strumieniowo-ścierna - na oglądanej powierzchni nie może być widoczny olej, smar, pył, zgorzelina walcownicza, rdza, powłoki malarskie czy obce zanieczyszczenia.

 Sa 2 – gruntowna obróbka strumieniowo-ścierna – na oglądanej powierzchni nie może być widoczny olej, smar, pył, większe ślady zgorzeliny walcowniczej, rdzy, powłok malarskich czy obcych zanieczyszczeń.

Wszelkie szczątkowe zanieczyszczenia powinny silnie przylegać

 Sa 2 ½ - dokładna obróbka strumieniowo-ścierna - na oglądanej powierzchni nie może być widoczny olej, smar, pył, zgorzelina walcownicza, rdza, powłoki malarskiej czy obce zanieczyszczenia. Mogą pozostać jedynie ślady zanieczyszczeń w postaci plamek w kształcie kropek lub pasków.

 Sa 3 – obróbka strumieniowo-ścierna do stali wzrokowo czystej - na oglądanej powierzchni nie może być widoczny olej, smar, pył, zgorzelina walcownicza, rdza, powłoki malarskie czy obce zanieczyszczenia. Powierzchnia powinna mieć jednolitą, metaliczną barwę.

 St – czyszczenie ręczne:

 St 2 - na oglądanej bez powiększenia powierzchni nie może być widoczny olej, smar, pył, przyczepna zgorzelina walcownicza, rdza, powłoki malarskie czy obce zanieczyszczenia.

 St 3 - wymagania takie jak dla St 2 z tą różnicą, że powierzchnię należy czyścić, dopóki nie nabierze metalicznego połysku.

 

Wskazówki przydatne w przygotowaniu farb do malowania - farby dwuskładnikowe

W pierwszej kolejności należy sprawdzić, czy na powierzchni farby nie występuje kożuch. Może on utworzyć się podczas składowania wyrobu. Jeżeli występuje, należy odciąć go nożem od ścianek naczynia i usunąć. Następnie farbę dokładnie wymieszać. Mieszanie wykonujemy do momentu uzyskania jednolitej konsystencji i koloru. Wyroby dwuskładnikowe takie jak farby epoksydowe lub poliuretanowe należy bardzo dokładnie zmieszać ze sobą w proporcji podanej w karcie technicznej. Złe proporcje składników sprzyjają powstawaniu wielu wad powłoki takich jak osłabienie odporności, niewysychanie lub brak przyczepności. Po zmieszaniu składników mamy określony czas na wymalowanie przygotowanej mieszaniny.

Przy natrysku powietrznym lub w przypadku nadmiernego zgęstnienia farby może nastąpić konieczność dodania rozcieńczalnika. Przy malowaniu wałkiem, pędzlem lub natryskiem bezpowietrznym ilość rozcieńczalnika nie powinna przekraczać 5%. Przy natrysku powietrznym można dodać do 10%. Nadmierne rozcieńczanie farb powoduje powstawanie zacieków, obniżenie odporności, utratę połysku oraz zmniejszenie grubości nanoszonych warstw. Dodanie nieodpowiedniego rozcieńczalnika może powodować szereg wad takich jak: porowatość, marszczenie, nierównomierny połysk, podnoszenie poprzedniej powłoki itp.

 

Metody nakładania farb mokrych

Farby antykorozyjne podkładowe powinno nakładać się natryskiem bezpowietrznym lub pędzlem. Farby nawierzchniowe dodatkowo można nakładać wałkiem lub natryskiem powietrznym.

Wybór metody nakładania uzależniony jest zazwyczaj od rodzaju konstrukcji i sposobu przygotowania powierzchni.

 

Warunki prowadzenia prac malarskich

Najważniejszymi czynnikami wpływającymi na jakość nanoszonych powłok są temperatura, wilgotność i wentylacja.

Temperatura decyduje o szybkości procesów podczas wysychania i utwardzania. Optymalna temperatura przy malowaniu to 15-30 oC. Jest wiele produktów, które można aplikować również w temperaturach ujemnych do –10 oC. Pamiętać należy aby temperatura farby miała min. 15 oC.

Wilgotność podczas prac malarskich nie powinna przekraczać 80%. Powyżej tej wartości istnieje duże prawdopodobieństwo, że na powierzchni elementu powstanie warstewka wody powodująca wydłużenie czasu schnięcia.

Temperatura podłoża powinna być zawsze wyższa o co najmniej 3 oC od temperatury punktu rosy.

Dobra wentylacja przyspiesza procesy schnięcia i utwardzania.

 

Renowacja starych powłok

Zakres prac związanych z przygotowaniem podłoża do renowacji uzależniony jest od stanu starej powłoki. Stare luźne farby wykazujące łuszczenie i spękania oraz z oznakami korozji należy całkowicie usunąć mechanicznie a powierzchnię umyć specjalnym środkiem. Powłoki o dobrej przyczepności wykazujące spękanie powierzchniowe, kredowanie, brak połysku należy przeszlifować zdejmując część starej farby. Można do tego stosować szlifierki z tarczami ściernymi, szczotki druciane lub papier ścierny. Powłoki o dobrym połysku należy szorstkować w celu lepszej przyczepności nowego wymalowania.


farba na rdzę

 

Kategorie korozyjności

Przykłady środowisk

na zewnątrz

wewnątrz

C1 bardzo mała

 

Pomieszczenia z czystą atmosferą

C2 mała

Tereny wiejskie

Pomieszczenia w których może wystąpić kondensacja

C3 średnia

Atmosfery średnio zanieczyszczone tlenkiem siarki, obszary przybrzeżne o małym zasoleniu

Pomieszczenia produkcyjne do dużej wilgotności i umiarkowanym zanieczyszczeniu

C4 duża

Obszary przemysłowe i obszary przybrzeżne o średnim zasoleniu

Zakłady chemiczne

C5-I bardzo duża (przemysłowa)

Obszary przemysłowe o dużej wilgotności i agresywnej atmosferze

Budowle z prawie ciągłą kondensacją i dużym zanieczyszczeniem

C5-M bardzo duża (morska)

Obszary przybrzeżne i oddalone od brzegu w głąb morza o dużym, zasoleniu

Budowle z prawie ciągłą kondensacją i dużym zanieczyszczeniem